Sevginin Hasat Zamanı

 İnsanlığın kan ağladığını hissettiğim şu günlerin, içimde derin yaralar oluşturduğunu söylemem gerek. Dünya kötü bir yöne gidiyor ve bunu sebebi de biziz!

 Özellikle son günlerde gördüğüm kadarıyla, bir kaos ortamında sürükleniyoruz. Ne kadar kabul etmek istemesek de korkuyoruz geleceğimizden. Bunu sadece Türkiye için de demiyorum; artık dünya tamamen bir bataklığa sürükleniyor. Biz insanlar birbirimize nedensiz düşman oluyoruz. Sevmek yerine nefret duygusunu sindiriyoruz yüreğimize. Birbirimize değer vermek yerine, kötü bir anımızı kolluyoruz belki faydası olur diye. Ne zaman biz bu kadar sevgisiz olduk? Ne için böyleyiz? Teknoloji değişti, toplum yapıları değişti, kısacası her şey değişti. Ama kendimize samimiyetimiz neden değişti? Biz insanlar vicdanın beden bulmuş haliydik, sevgi saygıyla her şeyi çözebilirdik. Ama neden şimdi böyleyiz? Her gün savaşlar ve çıkar çatışmaları yüzünden yüzlerce insan ölüyor. Çocuklara saçma sapan nedenlerden birbirlerine sırt dönmeyi gösteriyoruz. Mala mülke değer verip insanlığımızı unutuyoruz. İçimizdeki en güzel sevgi duygularını açığa vurmak yerine, ar damarı patlamış gibi dolaşıyoruz ortalıkta. Ne zamana kadar gidecek böyle? Anneler artık uyuyamaz oldu çocuklarını, onların geleceğini düşünmekten. Yeter artık!

Toprak… İnsanın tek kara gün dostu toprak. Bize her zaman ne istersek veren toprak. İnsanoğluna sevgisini veren, güvenebileceğimiz tek varlık olan toprak. Evrendeki her şeye aşkla kucak açan toprak. Toprak bu kadar dostça davranırken biz ne yapıyoruz? Ona sahip olma çabasıyla geçirmeye çalışıyoruz tüm vaktimizi. Onu sevmeyi geçtim, ona karşı saygının en ufak zerresini bile duymuyoruz. Savaşta tarafsızca herkese kucak açan da odur, evlatların analarını sonsuzluğa emanet ettiği yer de. Anlayamıyorum onunla bu kadar düşman olmamızı. Bırakın dost kalalım. Beraber sevgi tohumları serpelim yüreklere. Onunla iyi anlaşabildiğimiz zaman öğreneceğiz insani duyguların bizi ne denli kör ettiğini.

 Bu yazımı değerli ozanımız Neşet Ertaşın bir sözüyle bitirmek istiyorum: “Darda kaldım diye umutsuz olma, yok iken dünyayı var eden vardır.” Sevgiyle kalın ve sayın.